Piwo nad Wisłą? Apelacja i nadchodzący wyrok sądu II instancji

Już 6 października 2016 r. o godz. 14:30 w sali 352 Sądu Okręgowego w Warszawie (Al. Solidarności 127) sąd wyda ostateczny wyrok w sprawie Marek Tatała przeciwko policji. Zgodnie z zasadą jawności postępowania karnego postępowanie sądowe (rozprawa) odbywa się jawnie i mogą brać w nim udział publiczność oraz media do czego zachęcam. Rozprawa odwoławcza przed sądem II instancji miała miejsce 28 września, ale sąd ze względu na zawiłość sprawy odroczył wydanie wyroku. Z kolei sąd I instancji uznał mnie winnym spożywania alkoholu na ulicy, ale odstąpił od wymierzenia kary – wyrok i uzasadnienie z dnia 19 kwietnia br. możecie przeczytać tutaj.

WYROK 2 finalZgodnie z ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zakazuje się spożywania alkoholu na ulicach, w parkach i na placach. W ustawie nie ma jednak mowy o brzegu rzeki. Takim brzegiem są betonowe schody nad Wisłą w Warszawie, oficjalnie część śródlądowych wód powierzchniowych (zgodnie z rejestrem gruntów). Czy schody te są ulicą? Moim zdaniem nie, co potwierdza szereg dowodów. Więcej o akcji „Legalnie nad Wisłą” przeczytacie na tej stronie.

Jesteście ciekawy jakie argumenty znalazły się w apelacji do wyroku Sądu Rejonowego, który zaskarżyłem w całości, wnosząc o uniewinnienie? Jak możemy przeczytać w apelacji:

„Mając na uwadze powyższe uchybienia, oczywistym jest, iż stan faktyczny ustalony przez Sąd meriti jest błędny, gdyż w chwili czynu obwiniony Marek Tatała nie znajdował się na ulicy lecz na Bulwarze Flotylli Wiślanej, a konkretnie na betonowych schodach, stanowiących część koryta rzeki i będących odrębnym przedmiotem własności niż pas jezdni i przylegające do niego chodniki. Nie może być tym samym mowy o wypełnieniu przez obwinionego znamion czynu zabronionego, toteż powinien on zostać uniewinniony”.

Orzeczeniu sądu I instancji zarzuciłem:

  • obrazę prawa procesowego, mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego;
  • obrazę prawa procesowego, mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. poprzez naruszenie zasady in dubio pro reo [w razie wątpliwości - na korzyść oskarżonego - przyp. autora]

Pewnie wielu Czytelnikom niewiele mówią te wszystkie artykułu dlatego zachęcam do lektury całej apelacji od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieście.

Sprawa zaczęła się od nieprzyjętego przeze mnie mandatu 23 lipca 2015 r. o czym więcej możecie przeczytać tutaj. Teraz zbliża się jej finał. Liczę na korzystny wyrok i uniewinnienie. Mam też nadzieję, że już niebawem będziemy mogli w sposób legalny i odpowiedzialny napić się wspólnie piwna nad Wisłą. Trzymajcie kciuki!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>